เจนีวา
เมืองที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คนจากทั่วทุกสารทิศ
เมืองที่เลิศล้ำในเรื่องของเวลา ร้านค้านาฬิกาดาดาษแทบทุกตรอกซอกซอย
ตั้งแต่เรือนหรูล้อมเพชร ไปจนถึงกรอบพลาสติกราคาถูก
แม้คนเราจะไม่สามารถจับจองเป็นเจ้าของนาฬิกาเรือนแพงได้เหมือนกันทุกคน
แต่สิ่งที่เราไม่เคยต้องดิ้นรนหาและมีเท่าเทียมกันคือเวลา
ไม่มีเศรษฐีคนไหนมีเวลา 25 ชั่วโมง
และไม่มีผู้ยากไร้คนใดใช้ชีวิตเพียงแค่ 23 ชั่วโมงในหนึ่งวัน
บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการเรียนและการงาน
บางคนใช้เวลาทั้งวันนั่งกำรีโมทอยู่หน้าจอทีวี
บางคนหมดเวลาไปกับความเหน็ดเหนื่อยเพื่อสิ่งที่ตนเองรัก
บ้างก็กระโดดโลดเต้น บ้างก็ทำสิ่งที่ท้าทาย บ้างก็ตามใจตัวเอง
เรื่องราวในชีวิตของแต่ละคนจึงเหมือนหนังสือเล่มโต
ที่อาจคล้ายกันบ้างแต่ก็ไม่มีใครซ้ำใคร
วันอาทิตย์ที่เจนีวา
ร้านรวงพากันปิดเพราะเป็นวันพักผ่อน
บางคนจึงปล่อยวางเวลามาใช้ชีวิตอยู่ริมทะเลสาบ ได้ออกมาดูโลก
ได้เห็นชีวิตความเป็นไปรอบตัว ปล่อยให้แสงแดดสัมผัสผิวกายเบาๆ
นั่งดูใบไม้เสียดสีกันไปมาด้วยแรงลม
เหม่อมองดูน้ำพุพุ่งสูงขึ้นไปอย่างไร้จุดหมาย
การปล่อยเวลาให้สูญเปล่าไปบ้าง
บางครั้งก็ทำให้เรารู้สึกได้ถึงตัวตนที่มีอยู่
และบ่งบอกว่าเราก็เป็นส่วนหนึ่งเล็กๆ บนโลกใบนี้เช่นกัน
การได้ถอยหลังหรือหยุดนิ่งเสียบ้าง
ก็คงเหมือนกับการได้หยุดพักเหนื่อยเพื่อหายใจ
สักนิดสักหน่อยก็พร้อมที่จะออกวิ่งต่อไป
เพื่อต่อสู้แข่งขันกับเกมแห่งเวลา
ถ่ายภาพ :
กำพล โอภาสกุล
กล้อง Nikon F90X เลนส์ AF 24-85 มม.
1/60 วินาที f/11 ฟิล์ม Kodak E100VS สวมฟิลเตอร์โพลาไรซ์
|