| ป่าแก่งกระจาน
ผืนป่าที่มีขนาดใหญ่และอุดมสมบูรณ์มากที่สุดในบรรดาอุทยานแห่งชาติทั้งหมดของเมืองไทย
เพียงแค่เส้นทางสายเล็กๆ ที่ตัดจากด่านสามยอด
จนถึงแค้มป์พะเนินทุ่ง ระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตรเศษ
ซึ่งเปิดให้นักท่องเที่ยวได้เดินทางไปเที่ยวชมความงดงามของธรรมชาติ
ศึกษาชีวิตของสัตว์ป่านานาชนิดที่พบเห็นตามริมทาง
หากเทียบกับพื้นที่ป่าทั้งหมดแล้วเส้นทางสายนี้ผมก็มักจะได้พบ
และบันทึกภาพธรรมชาติอันงดงามและน่าอัศจรรย์อยู่เสมอ
จะเรียกว่าเป็นอุทยานแห่งชาติที่ผมเดินทางไปบ่อยมากที่สุดก็ว่าได้
เพราะการเดินทางที่สะดวก
ใช้เวลาประมาณสี่ชั่วโมง จากกรุงเทพฯ
ผมก็มายืนอยู่ใจกลางผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์แห่งนี้แล้ว
ช่วงเย็นวันหนึ่ง ขณะที่กำลังดูนกริมถนนบริเวณกิโลเมตรที่ 15
ผมก็ได้ยินเสียงดังอยู่บนยอดไม้
ค่างแว่นถิ่นเหนื ผมอุทานในใจ
แม้ว่าจะพบบ่อยแต่เหตุการณ์ที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือ
ค่างแว่นถิ่นเหนือนับสิบตัวกำลัง ทยอยกระโดดข้ามฝากจากป่าทางขวา
ไปทางซ้าย โดยอาศัยกิ่งไม้ที่โน้มเอียงเข้าหากัน
บางตัวก็เกาะนิ่งอยู่
ผมนำเลนส์ เทเลโฟโต้กำลังขยายสูง 800 มม.
พาดกับหลังคารถ
สภาพแสงที่น้อยมากทำให้ต้องปรับเพิ่มความไวแสงของกล้องดิจิตอลเป็น
ISO 800 แต่ก็ยังได้ความเร็วชัตเตอร์ต่ำเพียง 1/8 วินาทีเท่านั้น
ต้องค่อยๆ บรรจงกดชัตเตอร์ให้นิ่มนวลมากที่สุด เพียง 2 ภาพ เจ้า
ค่างแว่นก็กระโดดตามเพื่อนๆ
ของมันไปและหายเข้าไปในราวป่าเป็นภาพสุดท้ายที่ผมบันทึกได้ในวันเย็นนี้
ถ่ายภาพ :
ประสิทธิ์ จันเสรีกร
Photo : Prasit Chansarekorn
กล้อง Nikon D1x เลนส์ Sigma 800 มม.,
1/80 วินาที f/5.6, ตั้ง ISO 800, ไวท์บาลานซ์ออโต้
|
