อันดับแรกคือ ต้องปรับกล้องให้ได้ความเร็วชัตเตอร์ที่สูงเพียงพอเช่น 1/250 วินาทีหรือสูงกว่า ผมเลือกใช้โหมดบันทึกภาพออโต้ความเร็วชัตเตอร์ โดยเปิดรูรับแสงกว้างสุดเพื่อให้ได้ความเร็วชัตเตอร์สูงสุดตามสภาพแสงที่มีอยู่ หากความเร็วชัตเตอร์สูงไม่พอก็สามารถปรับเพิ่มความไวแสงในกล้องดิจิตอลให้มากขึ้นจนได้ความเร็วชัตเตอร์ตามที่ต้องการ แต่ก็ต้องยอมแลกกับ Noise ที่อาจจะเพิ่มมากขึ้นด้วย ในกรณีเช่นนี้เลนส์ที่มีรูรับแสงกว้างสุดมากกว่าจึงได้เปรียบ สำหรับการวัดแสงเนื่องจากหิมะเป็นสีขาว มีการสะท้อนแสงมากจนทำให้ภาพที่ได้ดูอันเดอร์ ต้องแก้ไขโดยปรับชดเชยแสงเพิ่ม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าพื้นที่ส่วนที่เป็นสีขาวของหิมะในภาพมีมากหรือน้อยเพียงใด สำหรับภาพที่นำมาให้ชมนี้ผมปรับชดเชยแสงเพิ่ม 2 สตอป และปรับไวท์บาลานซ์ที่ออโต้ และการถ่ายภาพผ่านกระจกหน้าต่างของรถไฟแบบนี้ มักจะเกิดปัญหาเรื่องของเงาสะท้อนจากแสงไฟหรือสิ่งต่างๆ ที่อยู่ในตู้รถไฟ การถ่ายภาพจึงต้องให้หน้าเลนส์อยู่ใกล้ชิดกับกระจกหน้าต่างมากที่สุด และเลือกส่วนของหน้าต่างที่ไม่มีคราบสกปรกเพราะจะทำให้ภาพที่ได้ไม่คมชัดเท่าที่ควร

การถ่ายภาพต้องมองไปข้างหน้าไกลๆ เพื่อหาสิ่งที่จะบันทึกภาพและต้องมีการตัดสินใจที่รวดเร็ว เพราะช้าเพียงเสี้ยววินาที สิ่งที่ต้องการถ่ายภาพก็จะผ่านเลยไป ผมมองออกไปเห็นลำธารสายเล็กๆ อยู่เบื้องหน้า จึงปรับมุมภาพรอเอาไว้ก่อน เมื่อได้จังหวะที่รถไฟก็ลังแล่นผ่านลำธารก็ลงมือกดชัตเตอร์ทันที เพียง 2 ภาพรถไฟก็แล่นผ่านจุดนั้นไป แต่ผมก็ได้ภาพในแบบที่ต้องการพอดี ภาพที่ได้มีโทนสีฟ้าค่อนข้างมาก เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่ใกล้ค่ำเต็มที อุณหภูมิสีจึงค่อนข้างสูง แต่ก็ได้ภาพบรรยายกาศที่ดูเยือกเย็นเข้ากับสสภาพภูมิอากาศเช่นกัน

ถ่ายภาพ : ประสิทธิ์ จันเสรีกร
กล้อง Nikon D70 เลนส์ DX 18-70 มม. ซูมที่ 18 มม. ถ่ายภาพผ่านกระจกหน้าต่างรถไฟ
1/125 วินาที f/3.5, ตั้ง ISO 400, ไวท์บาลานซ์ออโต้, ไฟล์ฟอร์แมท RAW