| ตีห้า . . .
ท้องฟ้าของวันใหม่ยังคงมืดมิด
แต่แสงไฟของอาคารสนามบินสุวรรณภูมิยังคงส่องสว่าง
ภาพของอาคารเทียบเครื่องบินดูใหญ่โตและสวยงามมาก
ด้วยการออกแบบอาคารเป็นรูปโค้งครึ่งวงกลมซึ่งประกอบจากโครงเหล็กขนาดมหึมา
คลุมด้วยผ้าใบสีขาว ผมยืนอยู่บนรันเวย์ทางด้านทิศตะวันตก
ห่างจากตัวอาคารเกือบหนึ่งกิโลเมตร
หลังจากที่สำรวจหามุมถ่ายภาพมาแล้วตั้งแต่เมื่อวาน
ผมเลือกยืนอยู่ตรงจุดนี้เนื่องจากมองเห็นพระอาทิตย์ขึ้นได้ชัดเจนมากที่สุด
และไม่ลืมนำเลนส์เทเลซูม 120-300 มม. มาด้วย
เพื่อถ่ายภาพอาคารเทียบเครื่องบินจากระยะไกล
ซึ่งจะทำให้ได้ภาพของดวงอาทิตย์ที่มีขนาดใหญ่พร้อมๆ กับตัวอาคาร
หากใช้เลนส์มุมกว้างจะได้ภาพดวงอาทิตย์ที่มีขนาดเล็กนิดเดียว
ไม่นานนักท้องฟ้าก็เริ่มสว่างขึ้นทีละน้อย จนมองเห็นสิ่งต่างๆ
รอบตัวอย่างชัดเจน เมื่อดวงอาทิตย์โผล่พ้นขึ้นมาจากขอบฟ้า
ปรากฏว่าจุดที่ผมยืนอยู่มองไม่เห็นดวงอาทิตย์
ต้องเดินไปทางขวาอีกไกลพอสมควร ดวงอาทิตย์ขึ้นเร็วมาก
เมื่อได้มุมที่ต้องการผมก็พบว่าเลนส์ช่วง 300 มม. (ใช้กับ D2x
กลายเป็น 450 มม.) ได้องค์ประกอบภาพที่ลงตัวมากที่สุด
มองเห็นอาคารเทียบเครื่องบินด้านตะวันออกและตะวันตกคู่กัน
และมีดวงอาทิตย์อยู่ทางมุมล่างขวา นักถ่ายภาพ 2-3
คนกำลังถ่ายภาพอยู่มองเห็นลิบๆ
ใช้เปรียบเทียบความใหญ่โตของตัวอาคารได้เป็นอย่างดี
เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นจากขอบฟ้าเต็มดวง
ผมลงมือกดชัตเตอร์บันทึกภาพทันที
โดยเลือกระบบวัดแสงแบบแบ่งพื้นที่หลายส่วน ซึ่งให้ผลดีทีเดียว
เพียงไม่กี่ภาพดวงอาทิตย์ก็ลอยสูงขึ้นมากและสว่างจ้าเกินไป
แต่เพียงเท่านี้ผมก็ได้ภาพที่คุ้มค่ากับ การรอคอยแล้วครับ
Nikon D2x เลนส์ Sigma 120-300 มม.
(ซูมเลนส์ที่ 300 มม.)
1/160 วินาที f/5.6, ตั้ง ISO 100, ไวท์บาลานซ์แสงอาทิตย์ (-3)
ฟอร์แมท RAW, ขาตั้ง GITZO 1327
|
